Monday, April 7, 2014

People against meat eating are called 'Bandai' in Sikh history

Those who are against Machi Mass are also called Vaisno.

In Shahid Bilas Bhai Mani Singh, Line 143, the history tells us that Blue Dressed Khalsa use to take Mass-Machi, but Bandais does not and Bandai were one who introduced this Vegetarian concept which was against Khalsa.

ਨੀਲਾ ਬੰਦ ਕਰਾਇਆ, ਅੰਬਰ ਪਹਿਨਣਾ ॥ ਸੂਹਾ ਅੰਗ ਲਗਾਇਆ, ਏਹਦੇ ਸੇਵਕਾ ॥
ਮਾਸ ਮੱਛੀ ਨਹਿ ਖਾਣ, ਬਣ ਗਏ ਵੈਸਨੋ ॥ ਪਯਾ ਵਿਖਾਂਧ ਸੀ ਆਣ, ਮਧ ਇਮ ਖਾਲਸੇ ॥
ਮਾਤ ਸੁੰਦਰੀ ਲਿਖਾ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ॥ ਦੋਹਾਂ ਦਲਾਂ ਦਾ ਮੇਲ, ਕਰਨ ਕਰਾਨ ਲਈ ॥
ਸੇਵਾ ਹਰੀ ਸੀ ਪਾਤੀ ਬਾਚੀ ਖੋਲ ਕੇ ॥ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਮਿਕਾਏ ਝਗੜਾ ਦੋਹਾਂ ਕਾ ॥੧੪੩॥


Also JB Malcom in his writing Sketch of Sikhs(1812) quoted the same:

Though the Sikhs, from being animated by a similar feeling, and encouraged by his first successes, followed Banda to the field, they do not revere his memory; and he is termed, by some of their authors, a heretic ; who, intoxicated with victory, endeavoured to change the religious institutions and laws of Guru G6vind, many of whose most devoted followers this fierce chief put to death, because they refused to depart from those usages which that revered spiritual leader had taught them to consider sacred. Among other changes, Banda wished to make the Sikhs abandon their blue dress, to refrain from drinking and eating flesh ; and, instead of exclaiming WaheGuruji ki Futteh ! Waheguru ji ka Khalsaji ki Futteh ! the salutations directed by Govind, he directed them to exclaim, Futteh fully propagated his doctrine.

Sunday, April 6, 2014

Guru Hargobind killed so many animals during Hunting

ਗੁਰ ਬਿਲਾਸ ਪਾ: ੬, ਅਧਿਆਇ ੬  ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿਂੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨਿਰਦਇਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਨ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕਿਤਾ ਹੈ

ਦੋਹਿਰਾ।
ਸ਼ਾਹ ਨਿਕਟ ਜਾਵੈ ਗੁਰੂ ਜਬੈ ਕਰ ਯਾਦ।
ਪੁਨ ਸ਼ਕਾਰ ਖੇਲੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਸ਼ੋਤਮ ਮ੍ਰਿਜਾਦ।
ਚੋਪਈ।
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਗਰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖਿਲਾਵੈਂ।
ਬਨ ਕੇ ਜੀਵ ਜੰਤ ਬਹੁ ਘਾਵੈ।।
ਦੋਹਿਰਾ।
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਮਾਰਤ ਜੀਵ ਕਉ ਦਇਆ ਨ ਮਨ ਮੈਂ ਧਾਰ। (ਗੁਰ ਬਿਲਾਸ ਪਾ: ੬, ਅਧਿਆਇ ੬)


Thursday, March 6, 2014

Bhai Mani Singh and Khalsa did Jhatka of Boar and serve to Bandai Sikhs

Mani Singh order Jhatka of Boar and tell Bandai to eat that.

ਦੋਹਰਾ।।
ਝਟ ਕਰ ਝਟਕਾ ਸੂਰ ਕਾ, ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਮੰਗਵਾਇ
ਸੰਗਤ ਸਿੰਘ ਥੀਂ ਆਦਿ ਲੈ ਬੰਦਈਅਨ ਦੀਯੋ ਛਕਾਇ ।੧੫੦।
ਲਾਇ ਤਨਖਾਹ ਬਖਸ਼ੇ ਸਭੀ, ਨੀਲੰਬਰ ਪਹਿਨਾਇ।।
ਭਰਮ ਭੇਦ ਸਭ ਮਿਟ ਗਯੋ, ਭਈ ਏਕਤਾ ਆਇ।੧੪੧।

Bandai were against Non-Veg Food
 ਮਾਸ ਮਛੀ ਨਹੀ ਖਾਣ ਬਨ ਗਏ ਵੈਸ਼ਨੋ
ਪਯਾ ਵਿਖਾਧ ਸੀ ਆਣ, ਮਧ ਇਵ ਖਾਲਸੇ।੧੪੩।

This tells that Khalsa use to take Animal food and is not against but when Bandai Sikhs turn Vaishno and changed certain code of conduct, this turn into quarrel between Nihang and Bandais

Taken from Shahid Bilas Bhai Mani Singh Ji. 

Killing Tigers, Lions, Bears by Guru Gobind Singh in Paonta Sahib

From Shaheed Bilas, Bhai Mani Singh (written by Giani Garja Singh)

ਦਸਮ ਗੁਰੂ ਕੋ ਬੀਚ ਪਾਂਵਟੇ ਤੀਨ ਬਰਖ ਈਵ ਬੀਤੇ।
ਰੋਝ ਰੀਛ ਔ ਸਿੰਘ ਘਨੇ ਗੁਰ ਮਾਰ ਮੁਕਾਏ ਚੀਤੇ।੪੪।



The second line itself tells that Guru Gobind Singh had no problem in killing animals.

Monday, March 3, 2014

Missionary Sedhan - Maas Maas Kar Moorakh Jhagde

Missionary Sedhan is a magazine published by Sahibjada Jujhar Singh Gurmat Missionary College, Ropar.

A nice  Gurbani oriented article written by one of its writer Bhai Sukhwinder Singh of Fatehgarh Sahib. The article is written in reply to some incident where few Sikh groups got angry on Prakash of Guru Granth Sahib in a Meat Shop. The article covers definition of Mass, Jeev Hatya. Worth reading.

Please click the link and enlarge the image
Article is Taken from http://networkedblogs.com/z4qvF



Friday, February 28, 2014

ਕੀ ਮਾਸ ਖਾਣ ਨਾਲ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? - Jhatka Prakash Granth

ਕੀ ਮਾਸ ਖਾਣ ਨਾਲ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?
(ਗਿਆਨੀ ਨਰਿੰਜਨ ਸਿੰਘ ਸਰਲ, ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਐਸ.ਜੀ.ਪੀ.ਸੀ, ਭਾਈ ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ (ਅਖੰਡ ਕਿਰਤਨੀ ਜਥਾ) ਦੇ ਜੁਆਬ ਵਿੱਚ) ਪੰਨਾ: ੧੮-੨੧

ਭਾਈ ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ, ਮਾਸ ਵਿਚ ਇਹ ਔਗੁਣ ਵੀ ਕਢਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਸ ਖਾਣ ਨਾਲ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਕਾਰ ਨੂੰ ਉਪਜਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਖਲਾਕ ਨੂੰ ਡੇਗਦਾ ਹੈ।

ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਇਹ ਇਤਰਾਜ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾ ਤਕ ਗਲਤ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੀ ਲੈ ਲਵੋ, ਸ਼ੇਰ ਇਕ ਐਸਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਨਿਰੋਲ ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਾਮੀ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਇਕ ਵੇਰ ਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ 'ਸਿੰਘ ਸਪਰਸ਼, ਸਪੁਰਸ਼ ਬਚ, ਕਦਲੀ ਫਲ ਇਕ ਵਾਰ' ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਹਾਥੀ ਵਲ ਵੇਖੋ, ਇਹ ਨਿਰੋਲ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੇ ਪੱਠੇ ਤੇ ਦਰਖਤਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਆਦਿਕ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕਾਮੀ। ਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦੀ ਹੋਈ ਤਰਸ ਯੋਗ ਹਾਲਤ ਦੀ ਤਸਵੀ ਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਹੈ-
ਕਾਲ ਬੂਤ ਕੀ ਹਸਤਨੀ ਮਨ ਬਉਰਾ ਰੇ ਚਲਤ ਰਚਿਓ ਜਗਦੀਸ।।
ਕਾਮ ਸੁਆਇ ਗਜ ਬਸਿ ਪਰੇ ਮਨ ਬਉਰਾ ਰੇ ਅੰਕਸ ਸਹਿਓ ਸੀਸ।। ਪੰਨਾ ਨੰ: ੩੩੫-੩੬
ਅਤੇ, 'ਕਾਮ ਮਾਇਆ ਕੁੰਚਰ ਕਉ ਦੀਨੀ' ਵੀ ਇਸੇ ਵਾਸਤੇ ਆਖਿਆ ਹੈ।

ਪਿੰਡਾ ਵਿਚ ਮੱਝਾਂ ਤੇ ਗਊਆਂ ਵਾਸਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਾਹਨ ਛੱਦੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਪਤਸ ਅੱਠ ਅੱਠ ਤੇ ਦਸ ਦਸ ਮੱਝਾਂ ਤੇ ਗਊਆਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਤੇ ਚਾਰ ਚਾਰ ਵਾਰ ਇਕ ਇਕ ਨਾਲ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਤਮਾ ਵੀ ਘਾਸ ਫੂਸ ਤੇ ਸਬਜ਼ੀ ਆਦਿਕ ਸੰਤਾ ਵਾਲਾ ਸਤੋ ਗੁਣੀ ਖਾਣਾ ਹੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਖਾਂਦੇ ਵੀ ਮਿਰਚ ਮਸਾਲੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਨ । ਮਾਸ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸੁੰਘ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਿਖਿਆ।

ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਬੀਰਜਵਾਨ ਘੋੜਾ ਕਥਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਛੋਲੇ ਛਪਟੇ ਤੇ ਘਾਸ-ਫੂਸ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਿੰਡਾ ਵਿਚ ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਇਜੜ ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਲ ਇਜੜ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਇਕ ਸਾਹਨ ਬੱਕਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੱਬਦਾ ਹੈ ਕਿੱਕਰਾਂ ਬੇਰੀਆਂ ਦੇ ਕੰਡੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅੱਜ ਤਕ ਤਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਬਟੇਰਿਆਂ ਖਾਂਦਿਆ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਇਸ ਜਾਨਵਰ ਇਸ ਸਤੋਗੁਣੀ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਛਕਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਤਨਾ ਜਤੀ ਸਤੀ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਵੇਲੇ ਬੁਲਬੁਲੀਆਂ ਹੀ ਦੇਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜਿੱਥੌਂ ਤਕ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਮਾਂਹ ਦੀ ਦਾਲ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਮਦਨ ਪਾਲ ਨਿਘੰਟੂ ਵਿਚ ਇਸ ਦੇ ਪੰਜ ਨਾਮ ਲੋਖੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਨਾਮ ਵੀਰਯ ਕਰ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਗੁਣ ਇਹ ਕਥਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। 'ਯਹ ਭਾਰੀ, ਪਾਕ ਮੇਂ ਪੀਠਾ ਔਰ ਚਿਕਨਾ ਹੋਤਾ ਹੈ। ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਕੋ ਬੜ੍ਹਾਤਾ ਹੈ। ਵਾਤ ਕੋ ਹਰਤਾ ਹੈ, ਗਰਮ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਪਤੀਕਾਰੀ ਔਰ ਬਲਦਾਇਕ ਹੈ, ਵੀਰਯ ਕੋ ਉਪਜਾਤਾ ਹੈ। ਮਾਂਹ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਲਿਹਾਜ ਨਾਲ ਮਾਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।

ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਮਹਾਤਮਾ ਵਟਾਲੇ ਦੇ ਮਾਹਾਂ ਨੂੰ ਗਰਮ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬਰੂਦ ਬਣਾ ਕੇ ਤਰੋ ਤਰੀ ਘਿਉ ਪਾ ਕੇ ਬਾਟਿਆ ਦੇ ਬਾਟੇ ਭਰ ਭਰ ਕੇ ਛਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੀਯਤ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਹੋਰ, ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਦੁੱਧ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਜੀ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਵੈਦਕ ਗ੍ਰੰਥਾ ਵਿਚ ਦੁੱਧ ਨੂੰ 'ਸ਼ੁਕ੍ਰਲ' -ਵੀਰਯ ਕੋ ਸ਼ਿਘਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ- ਤੇ ਅਤਿਅੰਤ ਬਾਜੀਕਰਣ -ਘੋੜੇ ਸਮਾਨ ਬੀਰਜ ਕੋ ਬੜ੍ਹਾਨੇ ਵਾਲਾ- ਅਤੇ -ਕਾਮੀ ਕੋ ਗੁਰ ਜਾਨੋ ਮੀਤ- ਕਾਮੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮਾਸ ਵਿਚਾਰਾ ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈਸੀਆਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।

ਵੈਦਕ ਗ੍ਰੰਥਾ ਵਿਚ ਇਸ -ਮਾਸ- ਦੇ ਗੁਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸੇ ਹਨ:-
ਸਰਬ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਮਾਂਸ ਵਾਤ ਨਾਸ਼ਕ, ਪੁਸ਼ਟਿਕਾਰਕ (ਸਰੀਰ ਮੋਟਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ), ਬਲ ਵਰਧਕ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਾਇਕ (ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ), ਭਾਰੀ, ਹ੍ਰਿਦਯ ਕੋ ਪ੍ਰਿਯ -ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਲਗਣ ਵਾਲੇ- ਰਸ-ਤਥਾ ਪਾਕ ਮੇ ਮਧੁਰ (ਮਿਠੇ) ਹੈਂ (ਦੇਖੋ, ਭਾਚ ਪ੍ਰਕਾਸ ਤੇ ਮਦਨ ਪਾਲ ਨਿਘੰਟੂ)। ਇਹ ਗੁਣ ਮਾਸ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਤੌਰ ਤੇ ਲਿਖੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਨਹੀ। ਕਿਸੇ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮਾਸ ਮਾਂਹ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਬੀਰਜ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਓਹ ਸਾਧਾਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਦੁੱਧ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਤਾਂ ਕੋਈ ਕਰ ਹੀ ਨਹੀ ਸਕਦਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਮੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਭੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਸ ਨਾਂ ਤਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗੂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਲ (ਬੀਰਜ ਨੂੰ ਸ਼ਿਘਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ) ਤੇ ਨਾ ਬਾਜੀ ਕਰਨ (ਘੋੜੇ ਸਮਾਨ ਬੀਰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ) ਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਤਾਂ ਖੂਨੀ (ਦੁੱਧ) ਨੂੰ ਬਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਚਾਰੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮਾਸ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਚਾੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸਾਈਂ ਬੇਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਠੀਕ ਹੀ ਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ -
'ਓਥੇ ਘਾੜ ਘੜੀਂਦੇ ਹੋਰ। ਬਝਦੇ ਸਾਧ ਤੇ ਛੁਟਦੇ ਚੋਰ।'

ਮੈ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਸੱਜਣ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਕਥਨੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਾਸ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਮ ਤਿਆਗਣ ਯੋਗ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਦਲੀਲ ਅਨੁਸਾਰ ਤਾਂ ਇਹ ਦੁੱਧ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਸ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਥਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, 'ਜੇ ਛਡੇ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹਾ, ਹੇ ਖਾਵੇ ਤਾਂ ਕੋਹੜੀ'

ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ:-
ਵੈਦਕ ਗ੍ਰੰਥਾ ਵਿਚ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਨੁਸਖੇ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਨੜਿਨਵੇਂ ਫੀ ਸਦੀ ਬਨਾਸਪਤੀ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਦਾ ਅਨੂਪਾਨ ਵੀ ਦੁੱਧ ਹੀ ਹੈ। ਕੁਝ-ਕੁ ਨਮੂਨੇ ਆਪ ਦੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਯਥਾ ਸੋਰਠਾ:- ਆਫੂ, ਕੇਸਰ, ਸੁੰਠ, ਮਰਚ, ਪੀਪਰੀ, ਅਕਰਕਰ, ਜਲਵਤਰੀ ਲੈ ਗੁੰਠ, ਏਲਾ ਲਘੂ, ਜਾਤੀ ਫਲਾ, ਕੇਸਰ ਗਜ, ਧਤੂਰ, ਦਾਰਚਿਨੀ ਭਨ ਰੇਣਕਾ ਮੋਚ ਰਸੇ ਲੈ ਪੂਰ, ਪਾਨ ਰੁਸੇ ਇਕ ਜਾਮ ਘਿਸ, ਗੁਟੀ ਚਨਕ ਪੈ ਸੰਗ ਨਿਸ ਕੋ ਸੋਵਤ ਖਾਇਐ ਬਧਤ ਬੀਜ ਤੀਆ ਸੰਗ, ਏਕ ਪਹਿਰ ਬੰਦੇਜ ਭਨ।

ਪੁਨਹਾ-
ਤ੍ਰਯੁਖਨ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਛੜ ਗਹੋ, ਤੁਗ, ਏਲਾ, ਕੰਕੋਲ।
ਪੱਤ੍ਰਜ ਕੇਸਰ ਚੰਦਨੰ ਜਾਤਿ ਪਤ੍ਰ ਲੈ ਘੋਲ।
ਲੋਂਗ ਸ੍ਰਿਂਗਾਰਕ ਕਮਲ ਹੀ ਉਪ ਕੁੰਚਕ ਅਜਵਾਨ।
ਸਭ ਤੇ ਆਧੀ ਬੰਗ ਧਰ ਚੂਰਨ ਪੀਸੀ ਠਾਨ।


ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਦਸਿਆ ਹੈ-

ਖੰਡ ਪੁਰਖ ਬਹੁ ਤਿਰੀਆ ਰਮਹੇ ਜੇਸੇ ਚਟਕ ਬੀਚਾਰੋ।
ਬਾਜੀ ਕਰਨ ਕਹਿਓ ਇਹ ਚੂਰਨ ਬੰਗ ਸੈਨ ਮਤ ਧਾਰੋ। (ਮੇਘ ਬਿਨੋਧ)


ਇਹਨਾਂ ਨੁਸਖਿਆਂ ਦਾ ਗੁਣ ਇਹ ਦਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚਿੜੇ ਸਮਾਨ ਵਿਸ਼ਈ ਬਣਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮਾਸ ਦਾ ਮੁਸ਼ਕ ਮਾਤਰ ਵੀ ਨਹੀ। ਸਗੋਂ ਸਾਡੀ ਰੋਜ਼ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜਾਂ, ਮਘਾਂ, ਮਿਰਚਾਂ, ਸੁੰਢ, ਹਰੜ, ਬੇਹੜੇ, ਆਮਲੇ, ਦਾਲ ਚੀਨੀ, ਲੌਂਗ ਤੇ ਇਲਾਚੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਇਹ ਮਸਾਲਾ ਜਿਸ ਸਬਜੀ ਵਿਚ ਵੀ ਪਾ ਦਿਓ ਉਸੇ ਵਿਚ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਭੀ ਥੋਮ, ਗੰਢਾ, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਦਾਲ ਚੀਨੀ, ਮੋਟੀ ਇਲਾਚੀ, ਅਦਰਕ ਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਜੀਰਾ ਆਦਿਕ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਘਿਉ ਦਾ ਤੜਕਾ ਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਤਾਂ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸੋ ਨਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਸਾਲਿਆਂ ਬਿਨਾਂ ਮਾਸ ਹੀ ਸੁਆਦ ਬਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਆਲੂ ਗੋਭੀ ਤੇ ਭਿੰਡੀ ਤੋਰੀ ਆਦਿਕ। ਇਸ ਲਈ ਐਸਾ ਮਹਾਤਮਾ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਸਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਹਿ ਸਕੇ, ਜਿਸ ਚੀਜ ਨੂੰ ਵੀ ਲੂਣ ਮਿਰਚ ਤੇ ਮਸਾਲੇ ਬਿਨਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਉਹ ਕਦੇ ਸੰਘੋ ਹੇਠ ਉਤਰ ਨਾਂ ਸਕੇਗੀ, ਸੋ ਰਸ਼ਾਂ ਕਸਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰਾਮ ਸੱਜਣਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਥਮ ਲੂਣ ਦੇ ਰਸ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਹੇਜ ਕਰਕੇ ਦਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਿੰਘਾ ਦੇ ਬੋਲਿਆਂ ਵਿਚ ਇਸੇ ਨੂੰ ਸਰਬ ਰਸ ਆਖਿਆ ਹੈ।
----------------------------------------

Tuesday, February 25, 2014

Jhatka Parkash - Gyani Niranjan Singh Saral

About Book:
Jhatka Parkash - Gyani Niranjan Singh Saral - Saabka Parcharak Shiromani Gurdwara Prabandhak Commitee, Village Kutian Vaali, District Ferozpur. Publisher: Akal Sahaye Charitable Trust(Reg.), 742, Sector 8, Chandigarh-160009

The book answers the question "Do Sikh get Patit after consuming meat?"

The book was written as an answer to confusions created in panth, Abusive Bhai Randhir Singh Narangval, of Akhand Kirtani Jatha, whose ideas continue to resemble, his excommunicated friend, Teja Singh Bhasuria and who spoke against Jhatka and consumption of Animal food in his book "Jhatka Prithaye Tat Gurmati Nirnaye".

Blog Views:
Do read the book if you are so confused with this Meat issue.

The book is brilliant piece of historical information which this blog was trying to present (before finding this book).

We will update blog with extracts from this book too.

Read complete book here: Click here